Een wagen die trekt, is een vraag over de uitlijning

Op een kalme dag, met gelijke spanning en gelijk profiel, vroeg de hatchback toch om een kleine voortdurende correctie naar links om in de rijstrook te blijven. Bestuurders wennen daaraan en noemen het dan het karakter van de wagen. Karakter is een vriendelijk woord voor een afstelling.

We schreven de richting en de omstandigheden op

We noteerden naar welke kant hij trok, dat de wegverkanting op dit stuk niet de verklaring was, en dat een wissel van de voorbanden van links naar rechts de trek niet naar de andere hand verplaatste. Zo ver gaat een redactienoot voordat een echte uitlijning komt, die we boekten en die de correctie bijna tot niets terugbracht.

We publiceren „hij trekt een beetje” niet als lokale kleur. Als hij trekt, zeggen we dat, en we zeggen wat we hebben uitgesloten. Een gewoonlijke ruk is een meting die nog moet gebeuren.